Op haar twintigste leende Loesje Tieleman € 250.000 bij de bank om haar eerste restaurant te openen. Acht jaar later staat ze aan het roer van vier horecazaken in Rotterdam en geeft ze leiding aan zo'n 120 medewerkers. In de podcast Met Zonder Jas vertelt ze over opgroeien in een horecagezin, vooroordelen, vriendschappen en ambities.
Tieleman groeide op in een horecagezin. Haar vader runde op het hoogtepunt twintig horecazaken tegelijkertijd. “Ik denk dat ik vrijwel elke dag van mijn leven, tot mijn achttiende in ieder geval, met mijn ouders in een restaurant at. Daardoor is ook de liefde en de passie voor horeca ontstaan.”
Luister hier de nieuwste podcastaflevering met Loesje Tieleman:
Ze krijgt nog altijd regelmatig de vraag wat haar bezielde om op haar twintigste bij de bank aan te kloppen voor een lening van €250.000. “Ik vond het gewoon heel leuk om mijn eigen horecazaak te starten. Het was ook de naïviteit van mijn leeftijd, waardoor ik dacht: het komt vast wel goed. Mijn brutaliteit, die ik van jongs af aan in me heb, hielp ook. Pas toen ik onlangs opnieuw een lening afsloot voor Lucia, mijn vierde zaak, besefte ik hoe bijzonder het eigenlijk is dat een bank je als 20-jarige zo’n bedrag toevertrouwt.”
De dochter van
Ze wilde vooral haar eigen weg vinden. Bewust koos ze ervoor om haar eerste onderneming niet door haar vader te laten financieren. “Ik heb een hele goede band met mijn vader, ben trots op wat hij heeft bereikt, maar ik heb ook een eigen mening en ben daarin best koppig. Ik dacht, als je bij je vader leent, dan krijg je een andere verstandhouding. Dan moet ik ineens overal verantwoording over afleggen. Ik ben niet voor niets op mijn 17e uit huis gegaan. Vrijheid is voor mij altijd heel belangrijk geweest. Ik wil niet alleen ‘de dochter van’ zijn.”
Of ze het vervelend vindt als mensen denken ‘lekker makkelijk, starten met de hulp van papa’? “Nou, dat vind ik wel irritant. Want ik werk me – op zijn Rotterdams gezegd – de tering. Het komt echt niet aanwaaien. Het is ook een onzinnige aanname. Je vader kan profvoetballer zijn, maar als je zelf niet gaat voetballen, word je ook geen prof. Uiteindelijk moet je zelf op het veld staan en de trainingen draaien. Zo werkt het in de horeca ook.”
Lees ook
Als 20-jarige leende ze 3 ton bij de bank
Tielman reflecteert op haar rol als leidinggevende. “Ik denk dat een belangrijk deel van mijn werk mensenmanagement is. Ik heb hier 120 mensen rondlopen. Nou, iedereen heeft wel iets. In de tien jaar dat ik dit werk nu doe, heb ik veel geleerd over mensen.” Tielman heeft daar een zesde zintuig voor ontwikkeld. “Ik stel toch wel snel de diepere vragen. Als iemand emotioneel reageert, denk ik meestal: waar komt dit eigenlijk vandaan?”
‘Zeker als vrouw’
Zeker in de beginjaren moest de jonge en onervaren Tielman haar respect nog verdienen. “Toen ik begon was vrijwel iedereen met wie ik werkte ouder dan ik. En ik had nog nooit een horecazaak gerund. Dus toen was het wel een stukje moeilijker om respect te verdienen. Ik moest het eerst nog maar waarmaken. Inmiddels draaien de zaken goed en merk ik dat mensen sneller iets van me aannemen.”
Als mensen horen dat ze vier horecazaken runt, krijgt Tieleman regelmatig de opmerking dat dit ‘zeker als vrouw’ pittig moet zijn. Zelf begrijpt ze die reactie niet goed. "Volgens mij is het voor iedereen pittig. Sterker nog, ik denk dat vrouwen op sommige vlakken juist een voordeel hebben. We zijn vaak gevoeliger voor onderlinge verhoudingen. En juist dat is in de horeca ontzettend belangrijk."
“Als ik iets heb geleerd, is het wel dat mijn team alles is. Een zaak kan nog zo mooi zijn ingericht, maar als je mensen hebt die er geen zin in hebben of niet de beste intenties met je hebben, dan wordt het uiteindelijk een zootje.”
Benieuwd naar het hele gesprek met Loesje Tieleman? Beluister de nieuwste aflevering van Met Zonder Jas nu ook in de app van Food Inspiration.
Lees ook
Oprichter all-day horecaformule Ekmekci te gast in Food Inspiration podcast Met Zonder Jas