Loesje Tieleman is 27 en heeft al vier succesvolle horecaconcepten op haar naam staan. De jonge Rotterdammer begon al op haar twintigste met ondernemen. In 2018 opende ze haar eerste zaak: Louise Petit Restaurant. Geen hippe shared dining met ‘toefjes en poespas’, maar een klassieke, Franse bistro. In 2025 opende ze haar nieuwste zaak Lucia: een Italiaans restaurant met een focus op beleving. We spreken met Tieleman over ondernemerschap.

"Ik was nogal brutaal en ook een beetje naïef toen ik op mijn twintigste bedacht dat ik wel even een eigen horecazaak kon openen. Als ik nu naar andere twintigjarigen kijk, denk ik: je bent helemaal gek dat je dit zomaar gaat doen. Gelukkig is het allemaal goed gegaan. Ik onderneem echt vanuit passie; je moet dit niet gaan doen omdat je hoopt rijk te worden."

Tielemans vader, Willem Tieleman, is een bekende in de Rotterdamse horeca. Hij was lang horecaondernemer en in het verleden eigenaar van onder andere Jamie’s Italian in Rotterdam en Den Haag en 20 jaar lang exploitant van de Euromast. "Ik sparde met hem over ondernemerschap, maar heb verder echt alles zelf gedaan. Hij is op geen enkele manier zakelijk betrokken bij mijn ondernemingen."

Toen Tieleman op twintigjarige leeftijd met haar business idee bij de bank aanklopte voor een lening van drie ton, keek de accountmanager haar even bedenkelijk aan. Hij had haar vooral uitgenodigd om te kijken of die twintigjarige haar plannen met cijfers hard kon maken. "Ik was blijkbaar behoorlijk overtuigend, want ik had overal een antwoord op. Hij gaf me groen licht en daarmee kreeg ik ook weer meer zelfvertrouwen. Ik ben het gewoon gaan doen."

Geen miso, maar boter

Tieleman reisde graag met haar familie. "We houden van lekker uit eten gaan en genieten met elkaar. Parijs is een van Tielemans favoriete culinaire bestemmingen. “In Rotterdam miste ik de ongedwongen sfeer van Parijse bistro’s." Ik wilde daarom een plek creëren waar de focus lag op de klassieke Franse basis. Ik ben allergisch voor chefs die hun eigen keuken gaan verzinnen. Als je een goede bearnaisesaus serveert, vindt eigenlijk iedereen dat lekkerder dan wanneer je er miso of yuzu in hebt geknald. Mensen houden van comfortfood: vet, ei, boter – de Franse keuken."

Groeien tijdens een pandemie

Hoewel veel horecaondernemers met pijn terugkijken op de pandemie, was het voor Tieleman juist een tijd waarin ze veel ruimte had om te reflecteren en te groeien. "We waren pas een jaar open met Louise Petit Restaurant het ging goed en we draaiden zo’n vijftig couverts per avond. Maar door de lockdowns stond opeens alles stil. Die periode dwong me om nog creatiever te worden. Ik had veel tijd om na te denken. Dat was ook wel nodig na een jaar lang iedere dag ‘aan’ staan. Maar op een gegeven moment wilde ik door." Toen Louise Petit Restaurant alleen overdag open mocht, besloot Tieleman de volledige avondbezetting naar de lunch te halen.

"We trokken de bovenruimte, die alleen gebruikt werd voor evenementen, bij de zaak. Ineens draaiden we met twee vingers in onze neus 120 couverts tijdens de lunch. Toen dacht ik: zodra we weer open mogen, gaan we dat ook in de avond doen."

Er volgde een verbouwing, de keuken werd uitgebreid en het personeelsbestand verdubbelde. In diezelfde periode kwam het pand van de buren vrij. "Ik kreeg het als eerste aangeboden van mijn huurbaas. Het was risicovol om er een tweede zaak bij te nemen tijdens de pandemie, maar tegelijkertijd wist ik dat het een kans was die ik niet kon laten schieten." Terwijl de rest van de wereld stilstond, was Tieleman aan het klussen. "Ik heb die zaak zelf verbouwd. De vloer geëgaliseerd, het stucwerk deed ik aan de hand van YouTube-filmpjes en met hulp van vrienden. Wat ik nooit meer ga doen, is behangen; dat was het allerergste. Maar het was leerzaam: als er nu een loodgieter komt, weet ik precies wat hij komt doen."

Gebruik maken van de vierkante meters

Bij gebrek aan de juiste vergunningen voor een avondzaak, begon Tieleman in het nieuwe pand eerst Louise Petit Déjeuner, een ontbijtzaak met delicatessenwinkel. "Tijdens de lockdowns konden we via een luik aan de straatkant, takeaway-items verkopen en toch nog omzet draaien. Niemand kon ergens heen, dus gingen veel mensen wandelen in het park hier om de hoek. Wij verkochten koffie, patisserie en zelfs koteletten voor thuis. We draaiden op een weekenddag soms €3.000 omzet met alleen takeaway."

Zodra de avondvergunningen rond waren, ontwikkelde Tieleman een slim concept voor de extra meters. Overdag bleef het een all-day-ontbijtzaak, maar ’s avonds transformeerde de ruimte tot een zwoele cocktailbar. “We gebruikten de ruimte eerst alleen als garderobe voor de naastgelegen bistro. Dat vond ik zonde van de meters. Toen hebben we een wisseltruc bedacht. We installeerden gordijnrails langs het plafond en hingen lange fluwelen gordijnen op. Overdag bleef het een lichte, frisse ontbijtzaak, maar als we ’s avonds de gordijnen dichttrokken en de lichten dimden veranderde de zaak in een kwestie van minuten in een sfeervolle cocktailspot."

Management met de menselijke maat

Ondertussen is de rol van Tieleman sterk veranderd. "Het eerste jaar stond ik altijd zelf op de vloer. Dat gaat nu niet meer, al draai ik soms nog wel een avond mee. Een groot deel van mijn werk speelt zich nu af achter de computer. Dat brengt een nieuwe dynamiek met zich mee: het managen van mensen en processen."

Met 120 medewerkers op de loonlijst is de bedrijfscultuur veranderd. "We zijn geen ‘restaurantje’ meer." Tieleman vindt het belangrijk om van haar mensen geen ‘nummer’ te maken. "Als jij goed bent voor mij, ben ik goed voor jou. Ik ken iedereen bij naam. Als iemand een kind krijgt, kijken we hoe we het leven leuk kunnen houden voor diegene. Ik zie het zo: als het goed gaat in het leven van mijn personeel, gaat het ook goed in mijn bedrijf. Als leidinggevende ben ik menselijk en flexibel. Maar het raakt me ook in mijn hart als mensen slecht met me omgaan; dat kan me echt ontregelen." Ze werkt nauw samen met haar Chief Operations Officer Danique, die ooit als administratief medewerker begon, maar inmiddels haar rechterhand én beste vriendin is. "Bijna mijn hele leven speelt zich op werk af, dus ook mijn sociale leven en vriendschappen."

Internationale allure en de toekomst

Toch begon het naast al het computerwerk weer te kriebelen. Tieleman opende in 2025 haar vierde concept in Rotterdam: Lucia. Dit keer niet naast haar andere zaken maar juist in een heel ander deel van de stad. Lucia is een Italiaanse zaak waar de kwaliteit van het eten en de wijnen centraal staat, maar waar je ook goede cocktails drinkt en de muziek net wat harder staat.. "Waar Louise Petit Restaurant nog ‘schattig en buurtgericht’ is, is Lucia de plek waar mensen zich echt weer voor optutten. Het is een plek om een avond uit te gaan, die internationale allure uitstraalt."Nu Lucia staat, is Tieleman alweer bezig met de volgende stappen. "Inmiddels begin ik steeds meer op een horecagroep te lijken. De verleiding van Amsterdam of zelfs Parijs lonkt, maar ik wil mijn concepten niet ‘klonen’. Ik bouw liever aan nieuwe concepten en dat heeft meer voeten in de aarde dan iets wat ik al heb te franchisen.” Eén ding is zeker: Tieleman kan niet stilzitten. “Mijn team weet het: als ik me ga vervelen, zitten we een week later midden in een verbouwing of hebben we een nieuwe zaak. Ik wil gewoon dat er wat gebeurt."