Op trendtour in Parijs kom je altijd iets nieuws tegen. Dit keer stuitte ik op een concept dat ik nog nooit eerder in de horeca heb gezien: de safe place.
Zo kwam ik tijdens mijn ontdekkingstocht langs het hippe café Shin: een Aziatisch koffieconcept met inmiddels 4 locaties. Café Shin is geïnspireerd door de koffiebars in Seoel, met een futuristische en kleurrijke inrichting. Op het menu vind je alle hippe koffiedranken van nu, zoals ijskoffie met zwarte sesam, lattes met paarse ube en allerlei huisgemaakte ijsthee-infusions zoals met boekweitthee. Helemaal passend binnen de trend van bijzondere koffie- en theedranken waarbij extra ingrediënten worden toegevoegd die de koffie qua smaak en looks compleet veranderen. In Nederland is Wakuli een van de voorlopers in deze trend, met onder meer hun coldbrew nitrokoffie met pindakaas of lattes met gochujang.
Toch waren het niet de culinaire koffies of de eyecatching verchroomde bar die Shin zo vooruitstrevend maken; iets anders viel op in de klein ogende zaak, gelegen direct achter het Louvre. Onder het bord richting de wc’s stonden nog twee ruimtes aangegeven: de fotobooth en de listening room. Een interessante combi voor een koffiebar, want meestal vinden we luisterbars vooral in de avondhoreca. Maar naast het bordje wc, stond iets wat pas echt mijn aandacht trok: safe place.
Listening bar annex veilige ruimte
De trap naar beneden leidde naar een tussenruimte met uitzicht op de listening bar. Een plek die deed denken aan een volledig gestoffeerde zitkuil uit de jaren zeventig: het had zo een set uit Austin Powers kunnen zijn. Op een bord was te lezendat de zitkuil was uitgerust met een ‘top of the bill’ geluidsinstallatie. Hier kunnen organiseren artiesten luistersessies voor hun nieuwe album.
Hoewel er op dat moment geen luistersessie gaande was, zat er toch een handjevol mensen in de zitkuil. Sommigen waren met een laptop op schoot aan het werk, anderen lagen languit op het tapijt met een drankje in de hand.
Toch was washet niet de zitkuil die diende als safe place. Terwijl ik iets verder doorliep, stuitte ik op nog een zitplek met verschillende houten blokken, rustige kleuren op de muur en een sereen uitzicht op een achtertuin.
Op de website van Shin las ik er – vrij vertaald – het volgende over:
"Verborgen binnen onze ruimte is de Safe Place een rustig toevluchtsoord, ontworpen om je het verstrijken van de tijd te laten vergeten. Volledig omhuld met zacht tapijt en warme, subtiele tinten, creëert het een intieme en uitnodigende sfeer die je aanmoedigt om te vertragen, diep adem te halen en simpelweg aanwezig te zijn. Hier kun je een gesprek voeren, je gedachten openstellen of genieten van een rustgevend drankje, ver weg van de buitenwereld.
Geïnspireerd door de sfeer van onze grotere luisterruimte draagt deze kleinere versie dezelfde geest van rust en verbinding, maar op een meer persoonlijke schaal. Het is een plek voor stilte en oprechtheid, waar elk geluid zachter aanvoelt, elke beweging langzamer lijkt en elk moment net iets betekenisvoller wordt. In The Safe Place lijkt de tijd even stil te staan, zodat je kunt uitrusten, reflecteren en opnieuw verbinding kunt maken met jezelf en met anderen."
Een interessant concept; een safe place binnen de horeca die bedoeld is om te vertragen en verbinding te vinden met jezelf en anderen. Hebben we dergelijke ruimtes tegenwoordig nodig in de horeca?
Dee horeca was lange tijd – na je eigen huis en je werk – een welkome third space; een fijne plek om te verblijven, waar we konden afspreken of zonder hoge consumptie- of tijdsdruk konden chillen of even werken
Functie van third place staat onder druk
De opkomst van een expliciete 'safe place' in een hip café als Shin zegt als je het mij vraagt veel over de mentale druk waar we massaal onder gebukt gaan en staat de functie van ‘third place’ in veel horecazaken onder druk.
Door stijgende kosten en de commerciële druk op vierkante meters, is die traditionele third space steeds vaker een drukke of dure omgeving waar je wordt geacht door te consumeren. Het is niet uitzonderlijk dat laptopwerkers rond lunchtijd worden geweerd. Vanuit ondernemersperspectief logisch: een koffiebar waar gasten urenlang blijven hangen zonder te bestellen, is commercieel gezien niet rendabel. Toch lijkt de behoefte eraan weer te groeien… Ik ben benieuwd hoe ondernemers daar op in gaan spelen. Hoe café Shin de vierkante meters in hun benedenruimte in hartje Parijs bekostigt, blijft voor mij een vraag.