“Fine dining is dead.” Dat meldde de Parijse chef Bruno Verjus deze week op Instagram. Daarom sluit de wereldberoemde topchef zijn tweesterrenrestaurant Table op 22 december. De video op Instagram werd binnen 24 uur meer dan 200.000 keer bekeken. Maar is fine dining ook echt dood, of vindt er een beweging plaats van dineren naar consumeren en van fine dining in een restaurant naar fine-foodproducten voor thuis?
Table heeft twee Michelinsterren en staat op de derde plek in de World’s 50 Best Restaurants-ranglijst. Een vast menu kost €480. Verjus zijn beslissing om zijn topzaak te sluiten vind ik interessant. Verjus is wel vaker van richting veranderd. Hij studeerde geneeskunde, werkte in China, was een schrijvende journalist, werkte bij de radio en begon pas op zijn 54ste als chef. Je zou kunnen zeggen dat de beste man een gevoel heeft voor de tijdsgeest. Nu, ruim dertien jaar na de opening van zijn eerste restaurant, sluit hij de deuren voor iets nieuws.
Terwijl chefs zich, nu de sector onder druk staat, beraden op de toekomst van hun restaurants, lijken consumenten al langer anders om te gaan met eten buiten de deur.Ruby Tandoh schrijft daarover in haar boek All Consuming. Social media bepaalt volgens deze journalist en kookboekenschrijver steeds vaker waar we eten, maar ook hoe en wat we eten.
Van restaurantervaring naar los gerecht
Waar een journalist vroeger schreef over een restaurant, de chef, het menu en de ervaring, gaat het op social media vaak niet verder dan een aantal single shots. Vooral foto’s en korte video’s van losse gerechten en snacks doen het goed. Een druipende pizza, een bakje friet, een stuk cake, een beker matcha. Het gaat daarbij minder om het restaurant als bestemming. Het eten is de hoofdattractie. Pete Wells – journalist voor The New York Times – signaleert het als een verschuiving van ‘places-to-be, adressen en restaurants’ naar een enkele ervaring. We zijn minder geïnteresseerd geraakt in het restaurant als bestemming, maar meer in eenspecifiek gerecht dat we daar willen eten.
Dat ene gerecht hoeft vaak niet eens meer in een restaurant te worden gegeten. Een virale TikTok-snack eet je immers op straat. Ook de cijfers laten zien dat Nederlanders minder vaak uit eten gaan. Volgens de FSIN FoodShop daalde de bezoekfrequentie in het tweede kwartaal van 2026 met 4% ten opzichte van een jaar eerder.
Fine foods
Dus is er dan geen toekomst meer voor fine dining? Het heeft in ieder geval niet meer vanzelfsprekend de center stage. Als consument kijken we steeds vaker naar wat er in de schappen gebeurt, in plaats van wat er op het bord ligt. Geen wonder dat Noma een andere koers is gaan varen en zich op producten voor thuis richt. Het restaurant in Kopenhagen was jarenlang hét boegbeeld van de moderne fine-diningwereld, met drie Michelinsterren en meerdere keren de titel van beste restaurant ter wereld. In 2025 sloot chef-kok René Redzepi het restaurant in zijn oorspronkelijke vorm om ruimte te maken voor een nieuw model. Onder de naam Noma Projects ontwikkelt zijn team nu onder meer sauzen, fermenten en andere producten die consumenten thuis kunnen gebruiken.
Een ander mooi voorbeeld is het Amsterdamse Café Wu, waar de Franse klassieke keuken wordt gecombineerd met Chinese cuisine. Er lijkt geen betere tijd om zo’n restaurant te runnen, nu we in Europa massaal aan het Chinamaxxen zijn. Gisteren kondigde Café Wu samen met het Amsterdamse Chinese instituut Hoi Tin – dat in 1975 werd opgericht – een samenwerking voor een mooncake aan. Mooncakes zijn traditionele Chinese gebakjes die tijdens het midherfstfestival worden gegeten. Chef Timo de Beurs, gespecialiseerd in deeg – van pie tot pâté en croûte – maakte samen met de chefs van Hoi Tin een frangipane-mooncake. Die komt niet alleen op het menu van Café Wu, maar is ook verkrijgbaar om mee naar huis te nemen. Voor €32 krijg je een prachtig ontworpen giftbox met acht mooncakes, af te rekenen aan de open keukenbar van het restaurant.
Bewust of onbewust speelt Café Wu daarmee precies in op de trend die Tandoh beschrijft: fine food verlaat het restaurant en komt bij ons thuis terecht. Fine dining is misschien niet dood, maar wellicht is dit de volgende fase: fine-foodproducten voor thuis.