In februari werd aangekondigd dat Bar Senang in Zwolle – onderdeel van De Librije Groep – een conceptwijziging ondergaat en na een korte verbouwing eind april zal heropenen als Wijn Boer. Gastvrouw en ondernemer Isabelle Boer (22) wordt het gezicht van de nieuwe zaak. “Ik krijg hiermee de kans om het hele proces van het opstarten van een zaak mee te maken. Dat is voor mij ontzettend gaaf en leerzaam.” Voor Food Inspiration schrijft Isabelle regelmatig over haar eerste echte stappen op het ondernemerspad.
Isabelle Boer groeide op in De Librije: het driesterrenrestaurant van haar ouders, Jonnie en Thérèse Boer. In 2023 stapte zij – bij de viering van het 30-jarig bestaan van De Librije – samen met haar broer Jimmie en head chef Nelson Tanate in het bedrijf. Het was een belangrijke eerste stap in het masterplan voor de opvolging in het familiebedrijf. Door het plotselinge overlijden van haar vader Jonnie in april 2024 kwamen zaken ineens in een stroomversnelling. Isabelle, die in Bonaire bij Brass Boer werkte, verhuisde terug naar Zwolle en ging fulltime aan de slag bij De Librije. “Wat vroeger altijd als een speeltuin voelde, is nu mijn werkplek geworden. En sinds 2023 is het dus ook officieel deels mijn bedrijf. Het is een hele mooie plek om het vak verder te mogen leren.”
“Met de opstart van Wijn Boer krijg ik nu de kans om voor het eerst mijn eigen ding neer te zetten. Samen met mijn moeder natuurlijk en de jongens bij Brass Boer Thuis. Ik doe het echt niet alleen. Maar ik word wel helemaal van A tot Z meegenomen in het proces van hoe het is om een bedrijf op te starten. Dat is super leerzaam.”
Eerste ‘eigen’ zaak: Wijn Boer
Een eigen wijnbar is een langgekoesterde wens van Meestersommelier en Meestergastvrouw Thérèse Boer. Wijn Boer wordt een plek waar wijn centraal staat en waar gasten zich direct thuis voelen. Isabelle wordt er gastvrouw. Na een korte verbouwing moeten eind april de deuren van het nieuwe concept opengaan op de plek waar nu Bar Senang gevestigd is. Het concept krijgt een kleine kaart, met gerechten die worden verzorgd door het keukenteam van het naastgelegen Brass Boer Thuis*.
“Een dezer dagen krijgen we het overzicht van alle deadlines rond de verbouwing en de opening. Er is zoveel waar we op dit moment tegelijk mee bezig zijn. Alle materiaalkeuzes voor het interieur, voor het servies, de servetten, noem het maar op. Op 2 april gaan we alle gerechten proeven. Sem Beks, onze sommelier bij De Librije, heeft de wijnkaart ontwikkeld en mij daarin helemaal meegenomen. En met de jongens van Brass Boer Thuis werken we alle strategische keuzes voor de operatie uit: van roosters maken tot de indeling van het reserveringssysteem.”
“We zijn ook bezig met het nieuwe logo, de opstart van de marketing en het uitdenken van onze socialmedia-aanpak. De Librije is zo bekend dat we daar niet echt een socialmediastrategie nodig hebben om vol te zitten, maar voor onze andere zaken is dat anders. Ik vind dat we het leuk doen op social media, maar het kan ook wel wat origineler. Daar denk ik ook over na.”
Jong en leergierig
Hoe de jonge onderneemster zichzelf zou typeren? “Ik ben behoorlijk eigenwijs. Ik bepaal graag mijn eigen route, maar sta tegelijkertijd heel erg open om te leren. Ik heb een eigen mening en zit vol ideeën, maar ik zal niemand zomaar passeren of mijn mening doordrukken. Ik ben nog jong – pas 22 – dus ik heb nog ontzettend veel te leren. Ik vind het daarom niet mijn plek om in te gaan tegen mensen met veel meer ervaring. Als iemand uit het team van De Librije zegt: ‘we doen het zus en zo’, vertrouw ik daarop en ga ik daar niet tegenin. Maar als ik denk: misschien is er een betere manier, dan spreek ik dat op een later moment wel uit en kunnen we het daarover hebben.”
Haar jonge leeftijd en onervarenheid zit Isabelle niet in de weg bij de opstart van Wijn Boer. “Ik denk dat deze kans voor mij juist op het perfecte moment komt. Ik vind het alleen maar heel erg leuk en interessant. Ik heb me ook altijd wel wat ouder gevoeld dan ik werkelijk ben. Als ik eerlijk ben, let ik nooit zo op leeftijd. Het remt mij zeker niet af. Ik heb er gewoon heel veel zin in, omdat ik weet dat ik ontzettend veel kan leren.”
Geen schooltype
Leren deed Isabelle sowieso liever in de praktijk dan in de schoolbanken. “Ik zat hier in Zwolle op de middelbare hotelschool en vond het verschrikkelijk. Ik dacht alleen maar: dit wil ik helemaal niet. Ik vond er niks aan. En toen kwam corona en ging in Nederland alles op slot. Dat was een gekke periode.”
“Op Bonaire, waar we ook een zaak hebben, was alles nog gewoon open. Daar hadden ze het juist superdruk. Dus zeiden mijn ouders: ‘We hebben deze zomer iemand nodig die daar twee maanden kan meebeuken, is dat niet wat voor jou?’ Ik dacht, waarom niet? Ik was pas 17, vrij jong, maar ik kende daar al veel mensen. Ik zou twee maanden gaan, waarvan mijn ouders ook een maand daar zouden zijn. Dus dat voelde helemaal oké.”
Thuis op Bonaire
Op Bonaire ontdekte Isabelle haar passie voor het vak. “Daar heb ik geleerd dat ik echt het horecavak in wil. Ik vond het zó leuk. Elke dag met gasten bezig zijn, niet met schoolwerk en verslagen schrijven. Gewoon wakker worden, aan het werk gaan, gasten blij maken en daarna lekker met elkaar een borrel kunnen drinken. Het horecaleven is mij echt op het lijf geschreven. Uiteindelijk ben ik toen gestopt met school en op Bonaire gebleven om daar in de praktijk verder het vak te leren.”
“Bonaire was voor mij een hele fijne plek. Daar voelde ik mij heel erg thuis en had ik een fijn leven opgebouwd. Ik wist vanaf het begin dat het niet voor altijd ging zijn, maar voor deze levensfase voelde het helemaal goed. Maar toen in het voorjaar van 2025 mijn vader overleed ben ik mee teruggegaan naar Nederland, zodat ik bij mijn moeder en mijn broer kon zijn. Sindsdien ben ik hier in De Librije aan het werk.”
Typisch Isabelle
“Ik hou enorm van gezelligheid. Van lekker borrelen met mijn vriendinnen, het terras op of de kroeg in. Mijn vader zei altijd: ‘Je bent echt een beest.’ Ik ben gewoon een beetje wild af en toe. Maar ook zorgzaam en lief voor de mensen die dicht bij me staan.”
Om de vraag of ze nog gekke hobby’s heeft moet ze even grinniken. “Naast wijn drinken en lekker uit eten gaan? Iemand vroeg toevallig laatst of ik hobby's heb buiten mijn werk. Ik moest even nadenken, maar nee, die heb ik niet. Het gastvrijheidsvak is waar ik mee ben opgegroeid. Dat is mijn leven. Of ik nou aan het werk ben of een dag vrij heb, daar ben ik altijd mee bezig. Het is echt mijn passie en ik heb het geluk dat het ook mijn werk is.”
“Laatst waren we in Parijs en dan loop je een zaak binnen en zeg je tegen elkaar: ‘kijk, dat is leuk voor in de bar’ of ‘dit is interessant voor in het restaurant’. Niet dat je dat thuis een-op-een nadoet, maar je kunt altijd en overal inspiratie opdoen. Dat is echt beroepsdeformatie: mijn hobby is mijn werk en andersom.”
“Sowieso vormt reizen voor ons als gezin een belangrijk onderdeel van ons leven. Dat doen we zo vaak als mogelijk. Van een paar dagen skiën tot eten bij internationale toprestaurants. Binnenkort gaan we eten bij de Alchemist in Kopenhagen, daar heb ik onwijs veel zin in. En binnenkort mag ik met het management-serviceteam van De Librije mee op wijnreis naar Bordeaux. Dan bezoeken we een aantal mooie wijnhuizen. Niet specifiek voor Wijn Boer, maar natuurlijk ga ik er wel veel inspiratie opdoen die ik meeneem naar onze nieuwe zaak. En we gaan natuurlijk regelmatig naar Bonaire, waar we naast een zaak ook een huis hebben.”
De horeca anno 2026
"Wat ik heel erg leuk vind aan de horeca van nu is dat er veel zaken ongedwongen qua sfeer zijn. Zaken waar je echt goede kwaliteit eten en drinken geserveerd krijgt, maar waar het ook gezellig is. Dat vind ik zelf als gast ook belangrijk. Dat wil ik straks bij Wijn Boer dus ook voor elkaar krijgen.”
“Natuurlijk is het heel bijzonder om bij hele chique zaken te eten. Dat vind ik inspirerend. Maar als ik op een avond lekker met vriendinnen wil eten, dan ben ik persoonlijk heel blij dat je nu zoveel keuze hebt uit leuke toegankelijke zaken. Ik denk ook echt dat dat de toekomst gaat zijn: goede kwaliteit eten en drinken in een relaxte ambiance. Wat dat betreft is de horeca in Nederland wel aan het veranderen.”
Toegankelijke topgastronomie bij De Librije
Binnen de fine dining zie je momenteel veel topchefs hun zaken sluiten of er een toegankelijker concept van maken. Hoe ziet Isabelle de toekomst van de topgastronomie? “Het is echt niet zo dat ik denk dat alle Michelinsterrenzaken de komende jaren hun deuren gaan sluiten. Gelukkig niet zeg. Daar blijft echt wel een markt voor, ook voor wat wij bij De Librije doen. Wij bieden kwaliteit en service op het hoogste niveau, maar proberen op onze manier ook toegankelijk te zijn qua sfeer en in het contact met onze gasten.”
“Dat zouden we nog wel wat beter naar voren brengen. Ik denk dat sommige gasten de drempel om bij De Librije te gaan eten hoger inschatten dan nodig. Dat horen we ook vaak terug van gasten die voor het eerst bij ons komen. ‘We waren zo zenuwachtig’ of ‘we dachten dat we moesten fluisteren’. Maar dat is nergens voor nodig. Hier wordt gewoon hardop gelachen en volop genoten. Iedereen bij ons in de bediening is erop ingespeeld om gasten zich echt op hun gemak te laten voelen. Zodat het een ontspannen avondje uit is. Dat vind ik zelf ook heel belangrijk en wil ik op mijn manier graag aan bijdragen. Natuurlijk wordt over een aantal jaar De Librije mijn domein en zal ik uiteindelijk de rol van gastvrouw gaan overnemen van mijn moeder. Maar tot die tijd ga ik eerst nog zoveel mogelijk leren en ervaring opdoen.”